Գայանե Գասպարյանի ղեկավարած մտավորական մայրերի նախաձեռնող խումբը («Մայր XXI»)՝ Ա. Խաչատրյանի մասին
Инициативная группа матерей-интеллектуалов под руководством Гаяне Гаспарян («Мать XXI «) об А.Хачатряне
Կարդալ հրատարակչի կայքումԱրհեստական բանականության օգնությամբ թարգմանություն։ Ստորև հասանելի է բնագիրը՝ համեմատության համար։
«Եթե կա հոգևորություն՝ դա զարգացում է, եթե չկա՝ մուտացիա։
Վերջին 150 տարիներին, հատկապես վերջին 50 տարում, աշխարհի տիկնիկավարները ստեղծել են մարդկության համար ամենակործանարար կառավարման համակարգը՝ Դաշնային պահուստային համակարգից, Միջազգային բանկից ու տարբեր համաշխարհային կառույցներից մինչև պետությունների կենտրոնական բանկերը։ Այսպիսի ապականիչ համաշխարհային մթնոլորտում ու պայմաններում մարդկային հոգին պարզապես ոտնահարված է․ դրա մասին խոսելն անգամ անհեթեթ է։ Նայեք՝ այսօր բանկավարկային գովազդն ավելի շատ է, քան հոգևոր ու բարոյական առաջնահերթությունների կամ իրավապաշտպան կառույցների գովազդը… Հետաքրքիր է՝ հասարակությանը ո՞րն է ավելի մեծ վնաս հասցրել․
համասեռամոլությո՞ւնը, թե՞ կործանարար այս վարկային գովազդները։ Կարծում եմ՝ արյունախում բանկերի ու նրանց գովազդի դեմ պետք է պայքարել նույնքան եռանդուն, որքան մանկապղծության դեմ։ Գյոթեն սարսափով կտեսներ, որ մարդկային հոգիները հենց Սատանայի հոգուց շատ ավելի մութ են դարձել», — հատված Արբակ Խաչատրյանի «Աղետն անխուսափելի է… Մասշտա՞բը» հոդվածից։
Մեր խումբը, մանրամասն ուսումնասիրելով հայ մտավորական հանրության ներուժը, ընտրություն կատարեց իր երկրի մեծ հայրենասեր, հեղինակավոր քաղաքական ու հասարակական գործիչ Արբակ Խաչատրյանի օգտին։ Անկախ իրավապաշտպան ու աշխարհաքաղաքական վերլուծաբան Արբակ Խաչատրյանի հանրային գործունեությանը կարելի է ծանոթանալ տարբեր միջազգային լրատվամիջոցներում հրապարակված բազմաթիվ հարցազրույցներով․ համացանցը բոլորին կարող է օգնել։ Թեև նրան ներկայացնում ենք որպես իրավապաշտպան կամ աշխարհաքաղաքական վերլուծաբան, ինքը մերժում է այդ ինստիտուտներն ու առհասարակ միջազգային կառույցները, որոնք իրենց հարմարության համար հորինել են ամենատարբեր օրենքներ ու նորմեր՝ այսօր ակնառու ցուցադրելով իրենց ամբողջ անգործունակությունը։
Արբակ Խաչատրյանը հոդվածներում բազմիցս ուշադրություն է հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ բոլոր միջազգային կազմակերպությունները՝ լինի Կարմիր խաչը, ՄԱԿ-ը, թե Ստրասբուրգի դատարանը, ֆինանսավորվում են մեկ աղբյուրից։ «Բոլոր միջազգային կառույցները նույն տերերն ունեն։ Եվ երբ որևէ ժողովուրդ երկրի առաջնորդ է ընտրում, այդ ստոր մարդիկ ամեն ինչ անում են, որպեսզի տվյալ երկրի նախագահը կամ վարչապետն իրենց կառավարիչը դառնա՝ իրենցից վարկեր վերցնի, ապա սեփական ժողովրդին ստիպի իրենց համար աշխատել։ Իսկ եթե որևէ մեկը հակազդում է համակարգին, խաղի կանոններին, և այս կարգավորված մեխանիզմը խափանվում է, տվյալ երկրի դեմ անմիջապես պատժամիջոցներ են գործարկվում կամ պատերազմ է սանձազերծվում»։
Արբակ Շահումյանովիչը վերլուծում է համաշխարհային իրադարձությունները, ճշգրիտ աշխարհաքաղաքական կանխատեսումներ տալիս 5, 10 ու 20 տարվա համար։ Ամբողջ ապացուցողական հիմքն առկա է։ Միայն վերջին երկու տարիներին նրա հոդվածներից հատվածներ կարելի է գտնել 21 լրատվամիջոցում։ Ակամա հիշվեցին 20 տարի առաջ Լեֆորտովոյից ՌԴ նախագահ Վ․ Վ․ Պուտինին ուղղված նամակները, որոնցում խորհուրդ էր տալիս շրջապատը մաքրել կասկածելի կողմնորոշմամբ մարդկանցից, ազատվել կոռումպացված պաշտոնյաներից, զգուշացնում էր Վրաստանում, Սիրիայում, Լեռնային Ղարաբաղում ու Ուկրաինայում զինված հակամարտությունների վտանգի մասին։ Դեռ 2015 թվականին հրապարակված «Ժողովրդական դիվանագիտություն․ Ղրիմը՝ Ռուսաստանի գալիք դիվանագիտական հաղթանակների հիմնաքար» հոդվածը կարող է աշխարհաքաղաքական վերլուծության ակնառու ուղեցույց դառնալ։
Վլադիմիր Պուտինին առաջին բաց նամակները գրել է դեռ 2003–04 թվականներին։ Գրում էր Լեֆորտովոյում՝ Հայաստանի Հանրապետության այն ժամանակվա քաղաքական ղեկավարության նախաձեռնած հորինված մեղադրանքով կալանավորված։ Նամակում կանխատեսվել էին Վրաստանի, Մոլդովայի, Ղազախստանի, Ուկրաինայի ու, ՀԵՂԻՆԱԿԻ համար հատկապես ցավոտ, Հայաստանի հետ հարաբերություններն ու Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտությունը։ ՀԵՂԻՆԱԿՆ ամբողջ մեղքը դրել էր փոխարքաների ու կենտրոնից նրանց հովանավորների վրա, նաև զգուշացրել․ «Առջևում դեռ Կասպյան նավթատարի ու գազատարի նման ռազմավարական խնդիրներ կան։
Կարծում եմ՝ նույնպիսի խնդիրներ կլինեն նաև Ուկրաինայի հետ, որտեղ աստիճանաբար աճում են հակառուսական տրամադրությունները…»։ «Քաղաքական անգրագիտությունը հոսանքի անջատիչն ու գազի փականը փակելով կամ երկիր մանդարին ու գինի ներմուծելն արգելելով ծածկելը հարիր չէ համաշխարհային քաղաքակիրթ պետությանը։ Որոշումների մեծ մասը ընդունվում է փիառի համար, որոնք կարող են ժամանակավոր, տեղային շահումներ տալ»։ Ռուսաստանի պետության ղեկավարին ուղղված երկրորդ բաց նամակում մեր հեղինակը շոշափել է հայկական խնդիրները․ «Ռուսաստանին ի՞նչ օգուտ է տալու «Թուրքական հոսք» խողովակաշարը, որը դեռ պետք է կառուցվի, եթե Հայաստանում պատերազմ սկսվի։
Եվ այդ պատերազմում Ռուսաստանին բարեկամ ու դաշնակից չեն համարի, քանի որ հենց նրա գործողությունները կխթանեն այդ պատերազմը»։
2014 թվականին՝ «Ուկրաինա․ իրավիճակը պետք է դիտարկել բազմաթիվ գործոնների համակցությամբ» հոդվածում, աշխարհաքաղաքական վերլուծաբանը զգուշացրել է, որ Ուկրաինայից աշխարհի տուրբուլենտություն է տարածվելու։ «Ուկրաինական իրադարձությունները կարող են համաշխարհային ու ֆինանսական համակարգի փոփոխության խթան դառնալ»։
2015 թվականի ապրիլի 23-ի «Ուկրաինա–Հայաստան–Ռուսաստան․ երրորդ համաշխարհային՞» հոդվածում, մասնավորապես, նշվում է․ «Ռուսաստանը «իր» քաղաքական գործիչներին ցածր գնով գազ ու այլ հումք է մատակարարում, իսկ նրանք սեփական ժողովրդին վաճառում են երեք-չորս անգամ ավելի թանկ։ Տարբերությունը նստում է նրանց գրպաններում, գնում արևմտյան հաշիվներին։ Նրանք ուղղված են ոչ թե Ռուսաստանին, այլ Արևմուտքին։ Եվ Արևմուտքը գիտի դա․ այս մարդկանց ամուր բռնել է ամենազգայուն տեղից՝ դրամապանակից։ Ուստի ամենափոքր վտանգի դեպքում կանցնեն մյուս կողմ ու կդավաճանեն Ռուսաստանին»։ Արբակ Խաչատրյանը հոգնել է պնդելուց, որ եթե պետությունները տնտեսությունը չվերաուղղեն ժողովրդին ծառայելուն և անհապաղ դուրս չգան հանուն իրենց գերիշխանության ու տրիլիոնների երկրներն ու մարդկային պաշարը զոհաբերելու պատրաստ ստոր մարդկանց դեմ, մարդկությունը կհասնի անվերադարձ կետին։
Դժվար է թվարկել նրա բազմաթիվ հոդվածները․ մեկը մյուսից լավն է։ Բայց հիշողության մեջ ամենից շատ դաջվել են ՌԴ նախագահին ուղղված՝ այսօր արդեն մարգարեական խոսքերը․ «Ձեզանից է կախված ոչ միայն Ռուսաստանի, այլև ամբողջ աշխարհի ճակատագիրը»։ 20 տարի առաջ շատերին այս խոսքերը չափազանց վերամբարձ էին թվում, այսօր դրանք ավելի քան երբևէ արդիական են…
Դեռ 10 տարի առաջ, երբ Ամերիկան ու դոլարը գերիշխում ու ծաղկում էին, և Դավոսի տնտեսական ֆորումին աշխարհի ավելի քան 100 երկրներ էին հավաքվել, հենց հայ ժողովրդի զավակ Արբակ Խաչատրյանը համակարգին հարված հասցրեց «Համաշխարհային տնտեսական ճգնաժամը վստահորեն շարունակվում է» տեսանյութով, որը դիտեցին գրեթե 103 երկրներում։ Այն ժամանակ նրան չհավատացին նույնիսկ անվանի տնտեսագետները, իսկ այսօր արդեն ականատես ենք ամերիկյան մի շարք բանկերի փակմանը և դեֆոլտի սպառնալիքին…
2016 թվականին «Արգումենտի նեդելիում» հրապարակված «Ինչպես հաղթել պետական ահաբեկչությանը» հոդվածում Արբակ Խաչատրյանը գրում էր․
«Թեև վախվորած ու անվճռական, բայց վերջին շրջանում աշխարհում արդեն սկսում են խոսել պատերազմների ու ահաբեկչության ֆինանսական հետքի մասին։ Նախկինում դա անհնար էր․ ո՛չ Նյուրնբերգում, ո՛չ Հաագայում նույնիսկ չէին փորձում պատասխանատվության կանչել նրանց, որոնք, օրինակ, ֆինանսավորում էին նացիզմն ու Երրորդ ռայխը։ Քանի դեռ տարբեր մակարդակների՝ փոքր պետություններից մինչև համաշխարհային մասշտաբի այս տիկնիկավարները կառավարում ու հարստանում են, կլինեն պատերազմներ ու ահաբեկչություն։ Եվ կարևոր չէ՝ ինչպես են ներկայացվելու՝ ազգային, կրոնական հողի վրա, թե տարածքային սահմանները փոխելու համար։ Եթե հիմա չկոտրենք պետական ահաբեկչության այս հանցավոր միջազգային համակարգը, շուտով արդեն ամբողջ աշխարհը կբռնկվի, խաղաղ անկյուններ չեն մնա։ Թվում է՝ գիտակցաբար գնում են Երկրի բնակչությունը ոչնչացնելու կամ թվաքանակը կրճատելու ուղղությամբ»։
2019 թվականին ռուսական «Նովիե իզվեստիա» պարբերականում հրապարակված ««Նոր» Հայաստանը ստիպված է լուծել բազմաթիվ հին խնդիրներ» հոդվածում Արբակ Շահումյանովիչը անդրադարձել է ժառանգած բազմաթիվ խնդիրներին ու լուծման խորհուրդներ տվել, բայց նոր իշխանություններն ընդհանուր առմամբ ոչինչ չարեցին… Այն ժամանակ անդրադարձել էր Հայաստանի ներքին ու արտաքին քաղաքականության հեռանկարներին, տնտեսական խնդիրներին։ Զգուշացնում էր ՀԱՊԿ-ի, Վերին Լարսի անցակետով տրանսպորտային հաղորդակցության խնդրի սրացման ու հայ-իրանական առևտրային կապերն ամրապնդելու անհրաժեշտության մասին։
«Ուղեղային կենտրոնները՝ որպես մարդկության փրկության փարոսներ» հոդվածում հեղինակը անդրադարձել է մեր տարածաշրջանին՝ նշելով, որ ուզում են այն հերթական «թեժ կետ» դարձնել։ «Իրանի ու Իսրայելի միջև այսօրվա սրացումը ցույց է տալիս՝ հերթը հասել է նաև մեզ։ Իսրայելն իր հարձակումներով ու իրանցի բարձրաստիճան ղեկավարների սպանություններով արդեն բացահայտ ստիպում է Իրանին պատասխան գործողությունների դիմել, որոնք միանշանակ աշխարհի քարտեզին նոր «թեժ կետ» կստեղծեն։ Իսկ եթե Իրանը արմատական միջոցների չդիմի, երկրում իսլամի դեմ հեղափոխությունն ու խռովությունն ապահովված են։
Երկրի ղեկավարության ընտրած ուղին կախված է նրանից, թե որքան պարսկական գեն է նրանց մեջ մնացել։ Նույնն է նաև Հայաստանում՝ Հայաստանի ղեկավարության մեջ հայկական գեներ մնացե՞լ են… Այսպես նոր հակամարտություններ ու պատերազմներ հրահրելով՝ Իսրայելը կարկատում է իր սասանված ֆինանսաբանկային համակարգի անցքերը, որը խաղաղ պայմաններում վերջնականապես կփլուզվի։ Այս ֆոնին տարածաշրջանային պետությունների «առաջնորդները» շարունակում են սակարկումը՝ «գործարքից» առավելագույն շահում ստանալու համար»։ Իզուր չէր Արբակ Խաչատրյանը հայկական իշխանություններին բնութագրել որպես անադեկվատ, Վրաստանի իշխանություններին՝ քամելեոններ, Էրդողանին՝ «խաղաղության ագռավ», իսկ Ալիևին՝ անձ, որի վրա նստել է Դոն Կորլեոնեի փոշին՝ Մարիո Պյուզոյի հայտնի «Կնքահայրը» վեպի գլխավոր հերոսի։
«Մարդը ծառայում է որպես ծախսվող նյութ՝ համաշխարհային հրեշների նյութական հիմքը պահպանելու համար» հոդվածում կարդում ենք․ «Արժեքների սանդղակի մուտացիան հանգեցրեց նրան, որ այսօր գոյություն ունեցող ամբողջ գործիքակազմը՝ պատերազմներ, պատժամիջոցներ, բանկեր, միջազգային պայմանագրեր, ստեղծված է նյութական աշխարհը՝ նավթ, գազ, փող և
այլն, պաշտպանելու համար, ոչ թե մարդկային կապիտալը։ Մատրիցան կառուցված է այնպես, որ մարդը ի վնաս իրեն պաշտպանում է նյութական աշխարհը՝ վճարելով սեփական կամ հարազատների կյանքով։ Դրա ապացույցն այսօրվա պատերազմներն են։ Աքսիոմն այն է, որ մարդը ծառայում է որպես ծախսվող նյութ՝ համաշխարհային հրեշների նյութական հիմքը պահպանելու համար։ Եվ սա արդեն անհնար է կանգնեցնել։ Հակասությունն այն է, որ նյութական աշխարհն ի սկզբանե չի կարող պաշտպանել մարդկային կապիտալը։ Ստացվում է՝ մարդն ինքն իրեն քայքայում է՝ հակառակ գնալով իր բնական էությանը։
Չէ՞ որ նյութական գործիքները սկզբում ստեղծվել էին մարդու հարմարության, այլ ոչ թե ոչնչացման համար։ Հենց արժեքների փոխարինումից սկսվեցին մարդկային դժբախտությունները։ Ամբողջ աշխարհն այնքան է կեղտոտված կուտակված այս աղտով, որ հենց բնությունը ապստամբեց ու ինքնամաքրման գործընթաց սկսեց։ Դրա ապացույցներն են պատերազմները, երկրաշարժերը, ցունամիները, ամենատարբեր համաճարակներն ու համընդհանուր աղետները»։
«Այսօր բոլորս տեսնում ենք աշխարհ, որտեղ բացակայում են բարոյական ու էթիկական նորմերը, ամենուր գործում են երկակի չափանիշներ․ ոմանք կարող են ուրիշ պետությունների տարածքներ գրավել, իսկ մյուսները՝ ոչ։ Որոշ պետությունների անկախությունն ընդունվում է, իսկ ուրիշներին դա կտրականապես մերժվում է։ Երկու սլավոնական ժողովուրդներ իրար են սպանում, իսկ մայրը՝ իր անչափահաս երեխաներով, կարևորությամբ զիջում է գազին, նավթին ու ֆինանսական կառույցներին… Այս դասավորությամբ մարդկությունը Սատանային անպայման կպարտվի այս ճակատամարտում։ Երկրի երեսից կջնջվեն բազմաթիվ փոքր պետություններ ու ժողովուրդներ։ Ոչ ոքի չեն փրկի ո՛չ շքեղ առանձնատները, ո՛չ զբոսանավերը, ո՛չ վիլլաները…
Փոքր պետությունները պարզապես գերտերություններին պետք չեն լինի, նույնիսկ եթե իրենք իրենց վաճառում են նրանց։ Չկրկնվենք, քանի որ այս թեմայով Արբակ Խաչատրյանը բազմաթիվ հոդվածներ ունի՝ «Մարդը ծառայում է որպես ծախսվող նյութ՝ համաշխարհային հրեշների նյութական հիմքը պահպանելու համար», «Ցանկացած պետության անվտանգությունը կապված է ընտանեկան արժեքների հետ», «Երկրի զարգացումը կախված է նրանից, թե ում դաստիարակենք» և այլն։
Հիշեցնենք՝ 2020 թվականի օգոստոսին նամակ էր ուղարկվել Հռոմի պապ Ֆրանցիսկոսին։
Նամակում, մասնավորապես, գրված է․ «Եթե իրավիճակը սթափ չգնահատվի, մոտ ապագայում մարդկությանը աղետ է սպառնում։ Մայր Երկիրն աստիճանաբար զրկվում է իր իմունային համակարգից։ Այն սկսել է հիշեցնել անկողնուն գամված, առողջությունը կորցրած, հյուծված ու ուժասպառ մոր, որն այլևս չի կարող փակել իր խաղամոլ որդու՝ այսինքն ողջ մարդկության, երկրաչափական աճով ավելացող պարտքերը և փրկել գրավատներում գրավադրված նրա ապագան։ Ժամանակի ընթացքում ավելի ակնհայտ է դառնում՝ նախկին աշխարհակարգն այլևս չի գործում ու կործանման է մոտենում»։
«Փրկության արահետը» հոդվածում կարդում ենք․ «Փող ունենալով՝ «համակարգը» հարյուրավոր ու հազարավոր ինստիտուտներ է բացում, և տարբեր գիտական աստիճաններով գիտնականները, որոնց մեջ կան տաղանդավոր ու արժանավոր մարդիկ, աշխատում են նրա պատվերով․ այս մարդկանց համար հարմարություններ ու մեգահամակարգեր են ստեղծում, մշակում եկամուտ ստանալու նոր եղանակներ, իշխանության հասնելու տեխնոլոգիաներ և այլն։ Հասկանո՞ւմ եք՝ ստեղծում են պատվերով, և պարզ է՝ այս «գիտության» մեջ հոգի չկա։ Նույն կերպ պատվերով ստեղծվում են միջազգային կազմակերպությունները, օրինակ՝ ՄԱԿ-ը, Կարմիր խաչը, ընդունվում են միջազգային նորմեր ու դատարանների որոշումներ։
Իսկ որևէ մեկը մտածե՞լ է՝ ինչու աշխարհի հիմնական օրենքներում մոր ու երեխայի ինստիտուտ չկա․ չէ՞ որ շատ կարևոր է հոգու դաստիարակությունը, ընտանեկան արժեքները։ Ես նայել եմ․ վերջին 100 տարում ոչ մի օրենքում, ոչ մի կանոնադրությունում ամրագրված չեն ծնողների ու երեխաների բարոյական պարտականությունները․ պետությունը ոչ մի տեղ գումար չի հատկացնում մայրերին կամ հայրերին հենց երեխայի դաստիարակության համար։
Եթե սերնդի գոնե 50 տոկոսը մեծանա որպես հասարակության հոգևոր ու բարոյական անդամ, դա մեծ հաղթանակ է պետության համար։ Բայց ամբողջ համաշխարհային համակարգն աշխատում է այն ուղղությամբ, թե ինչպես նրանց օգտագործել, ստիպել իր համար աշխատել ու նրանցից փող վերցնել, այլ ոչ թե ինչպես ընտանիքներն ու ժողովուրդները հոգեպես հարուստ ու ուժեղ դարձնել։ Ահա տարբերությունը»։
Իսկ «Մարդկության անվտանգությունը յուրաքանչյուր առանձին ընտանիքի անվտանգությունն է» հոդվածի վերնագիրն ինքն իր մասին է խոսում։ Հոդվածում հեղինակը գրում է․ «Եթե երկրները փրկության ուղին իմանային, իրար չէին վախեցնի պատժամիջոցներով ու շրջափակումներով։ Մարդկությանը կործանումից կարող է փրկել միայն նոր, գործուն միջազգային կառույցի ստեղծումը։ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո միջազգային խաղաղությունն ու անվտանգությունը պահպանելու ու ամրապնդելու համար ստեղծվեց Միավորված ազգերի կազմակերպությունը, որի մեջ մտան հակահիտլերյան կոալիցիայի երկրների ղեկավարները։ Որոշ ժամանակ, մինչև ԱՄՆ-ում իշխանության եկավ դերասան Ռեյգանը, որը հայրենական պետական գողերի աջակցությամբ փլուզեց ԽՍՀՄ-ը, նրանց հաջողվում էր քիչ թե շատ կատարել առաքելությունը։ Դրանից հետո կազմակերպությունն ակնառու ցույց տվեց իր ամբողջ անկարողությունը։ Բայց ցանկացած, նույնիսկ փակուղային իրավիճակից հնարավոր է ելք գտնել»։
2021 թվականի նոյեմբերի 17-ի «Հասել է վճռական ժամը» հոդվածում գրված է․ «Բարձրագույն արժեքը նոր աշխարհայացքով մարդն է։ Հոգևոր ու մշակութային արժեքների փոփոխությունը կհանգեցնի գլխավոր վերլուծական կենտրոնների ստեղծմանը, որոնց աշխատակիցները կզբաղվեն երկրի մտավոր ներուժը ներկայացնելով՝ այդպիսով նյութական ներուժը կառավարման գործիքի վերածելով, որը կօգտագործվի ի շահ մարդկության»։
«Յուրաքանչյուր ժողովրդի մեծ մտքերը, համամարդկային ու սեփական ազգային արժեքների վրա հիմնվելով, պետք է որոշեն՝ ինչպես ապրել իրենց հողում ու հայրենիքում, ում հետ բարեկամանալ, ում սիրել ու ինչպես զարգանալ» հոդվածում հեղինակը համոզմունք է հայտնում՝ աշխարհը ոչնչացնում է մարդու աղավաղված էությունը՝ մտածողությունը, գիտակցությունը, արժեքների ու հոգու բացակայությունը։ «Այսօր շատերը նույնիսկ մինչև վերջ չեն հասկանում՝ ինչ են մարդկային արժեքները․ փոխարենը բոլորը խոսում են միայն անհոգի արհեստական բանականության մասին։
Նրանք նույնիսկ չեն հասկանում՝ որքան կործանարար է այն մարդկության համար։ Նյութականի ու հոգևորի միջև ահռելի անհավասարակշռությունն ակնհայտ է։ Շատերն ասում էին պարոն Խաչատրյանին, որ ընտանեկան ու համամարդկային արժեքների կարևորության մասին ընդհանրապես և քաղաքականության մեջ մասնավորապես բոլոր խոսքերը «քնարականություն» են։ Սակայն նրա հոդվածներն ուսումնասիրելով՝ պարզ ճշմարտություն հասկացանք․ սա քնարականություն չէ, այլ արդեն մեր սարսափելի իրականությունը։ Արբակ Շահումյանովիչն իր հոդվածներում զգուշացնում էր ԱՄՆ-ում Դոնալդ Թրամփի իշխանության գալու վտանգի մասին, երբ վերջինս դեռ հանրապետականների թեկնածուն էր, և փաստարկում՝ նրա հոգին առևտրական է։
Բայց այսօր ամբողջ մարդկությունն ապրում է սակարկմամբ, հարստանալու ծարավով ու փիառով․ «քնարականությունը» ոչ ոքի չի հետաքրքրում… Նույնիսկ դիվանագիտության ու քաղաքականության մեջ էժան սակարկում ենք տեսնում, քանի որ ազնիվ պետական գործիչներին փոխարինել են անհոգի կենսառոբոտները։ Հիմա հարյուրավոր պետություններ առևտրաբանկային մատրիցայում են, որը ղեկավարվում է մեկ արատավոր կենտրոնից, և հրամանով պատրաստ են ճզմել ցանկացած պետություն, որը չի ընդունում խաղի կանոնները։ Արատավոր այս համակարգը քաղաքակրթությունը հասցրել է համաշխարհային աղետի եզրին, այդ թվում՝ միջուկային պայթյունի հավանականությանը»։
«Բազմաբևեռությունը ժողովուրդներն են, ոչ թե համակարգը» հոդվածում Արբակ Խաչատրյանը գրում է․ «Բանական մարդը միշտ առավելություն է ունեցել՝ կանխատեսել, կանգնեցնել ցանկացած վտանգ։ Այդ մարդը կարող էր լինել երկրի առաջնորդը, որը հեղինակություն է վայելում ոչ միայն սեփական ժողովրդի, այլև աշխարհի մոտ։ Բայց վերջին 100 տարում այս արարածները հասել են նրան, որ հեղինակություն ու հզոր ուժ են դարձել միայն փողերն ու ֆինանսական կենտրոնները։ Նրանք ունեն ոչ միայն պատժամիջոցների մեխանիզմները, այլև ահռելի միջուկային զինանոց, ուստի իշխանությունը չեն հանձնի։ Սա մարդկության համար փակուղային իրավիճակ է։ Հանգամանքներն այնպես են դասավորվել, որ միաբևեռ աշխարհի դեմ պայքարը գլխավորած կենտրոնական երկիրը Ռուսաստանն է դարձել։ Ինչո՞ւ։ Որովհետև Ռուսաստանը երբեք չի ընդունի ո՛չ Արևմուտքի աղավաղված արժեքները, ո՛չ նրանց վասալական պայմանները։ Այնպես որ՝ Պանդորայի արկղն արդեն բացված է»։
Արբակ Խաչատրյանն առաջարկել է բացել ճգնաժամային շտաբ, որը համամարդկային արժեքների վրա հիմնվելով, այդ թվում, կստեղծի միանգամայն նոր, հեղափոխական միջազգային տեղեկատվական համակարգ։ Տե՛ս Արբակ Խաչատրյանի «Քանի որ մարդն ու բնությունը տարբեր չափումներում են, ստանում ենք պատերազմներ ու աղետներ» հոդվածը՝ 2023 թվականի հոկտեմբերի 12, argumenti.ru։
Մեր կողմից խորհուրդ կտայինք ծանոթանալ «Արբակ Խաչատրյանը՝ մարդկության փրկության նոր համակարգի մասին․ երբ փլուզվում է արատավոր աշխարհը, արդար կառավարման ձև ստեղծելու հնարավորություն կա» հոդվածին։ Դրանում Արբակ Խաչատրյանն առաջարկում է իրեն սպառած ՄԱԿ-ի փոխարեն ստեղծել աշխարհի տարածաշրջաններով կազմակերպված նոր միջազգային կառույց՝ առավելագույնը 17–18 մշտական ներկայացուցչություններով, որոնց մեջ կմտնեն գերտերությունների ու տարածաշրջանային երկրների ներկայացուցիչները։ «Օրինակ՝ Հարավային Կովկասում կառույցի տեղակայման կետը թող լինի, ասենք, Թբիլիսիում։
Նման կետեր կստեղծվեն տարբեր տարածաշրջաններում՝ կովկասյան, աֆրիկյան, եվրոպական, լատինամերիկյան և այլն։ Ամենակարևորը՝ գերտերությունները կլինեն տվյալ տարածաշրջանի անվտանգության հուսալի երաշխավորներն ու պատասխանատուները։ Բոլոր որոշումները կընդունվեն միասին՝ այդ տարածաշրջանի երկրների հետ։ Փոքր պետություններին կերաշխավորվի ամենակարևորը՝ կայուն խաղաղությունն ու անվտանգությունը։ Գերտերությունները պետք է նաև ապահովեն ու երաշխավորեն տարածաշրջանային երկրների բնակչության մշակույթի, լեզվի, ինքնության ու ազգային ավանդույթների պահպանումը։
Այս ամենը կգրվի կառույցի կանոնադրությունում։ Միայն այդպես կարելի է ամբողջ աշխարհի իրավիճակը կայունացնել»։
Մեր խումբը, գիտակցելով աշխարհի գլխին կախված սպառնալիքներն ու ներկայիս իրողությունների ամբողջ անհեթեթությունը, հույսն ու համբերությունը կորցնելով, հիմք վերցրեց աշխարհաքաղաքական վերլուծաբան ու հայրենասեր Արբակ Խաչատրյանի բազմամյա հրապարակումներն ու զգուշացումները։ Կարողացանք նրան համոզել գլխավորել շարժումը և ստեղծել ուղեղային՝ մտավոր ճգնաժամային կենտրոն, որը կաշխատի ոչ միայն Հայաստանի, այլև ամբողջ մարդկության օգտին։ Այսօր մեր բոլոր ջանքերը ծառայում են այդ նպատակին։ Հ․Գ․ Ի դեպ, Արբակ Խաչատրյանի՝ ամենամեծ արձագանքը ստացած հոդվածների ընտրանին տեղադրել ենք explosionnewss.com կայքում։
Համեմատել բնագրի հետ · Русский
«Если есть духовность — это развитие, если нет — это мутация.
За последние 150 лет, особенно за последние 50 лет, мировые кукловоды создали самую губительную для человечества систему управления, начиная от Федеральной резервной системы, Международного банка, различных мировых структур до государственных Центробанков. В такой тлетворной мировой атмосфере и условиях человеческая душа просто растоптана, о ней говорить даже абсурдно. Посмотрите, сегодня банковско-кредитной рекламы больше, чем рекламы духовно-нравственных приоритетов или правозащитных структур… Интересно, что нанесло больший вред обществу:
гомосексуализм или эти губительные кредитные рекламы? Я считаю, что с банками кровопийцами и их рекламой надо бороться так же рьяно, как и с педофилией. Гете ужаснулся бы увидев, что человеческие души стали намного темнее, чем душа самого Дьявола», — выдержка из статьи Арбака Хачатряна из статьи «Катастрофа неизбежна… Масштаб ?» .
Наша группа, подробно изучив потенциал армянского интеллектуального сообщества, остановила свой выбор на большом патриоте своей страны, авторитетном политическом и общественном деятеле — Арбаке Хачатряне. С публичной деятельностью независимого правозащитника и геополитика Арбака Хачатряна можно ознакомится посредством многочисленных интервью, опубликованных в разных международных СМИ, интернет всем в помощь. И хотя мы представляем его как правозащитника или геополитика, сам он отвергает эти институты, да и вообще международные структуры, которые для своего удобства выдумали всевозможные законы и нормы, наглядно показавшие на сегодняшний день всю свою недееспособность.
Арбак Хачатрян неоднократно в своих статьях обращал внимание на то, что все международные организации, будь то Красный крест, ООН или Страсбургский суд финансируются из одного источника. «У всех международных структур одни и те же хозяева. И когда какой-либо народ избирает лидера страны, эти подонки делают все для того, чтобы президент или премьер данной страны стал их менеджером — брал от них кредиты, а потом заставлял на них работать свой же народ. А если кто-то противодействует системе, противится правилам игры и этот налаженный механизм дает сбой, то против данной страны тут же включаются санкции или развязывают войну».
Арбак Шаумянович анализирует мировые события, дает точные геополитические прогнозы на 5-10-20 лет вперед. Вся доказательная база налицо. Только за последние два года выдержки из его статей можно найти в 21 СМИ. Невольно вспомнились его письма из Лефортово 20-летней давности, адресованные Президенту РФ В.В.Путину, в которых он советовал очистить окружение от людей с сомнительной ориентацией, избавится от коррупционеров, предупреждал об угрозе вооружённых конфликтов в Грузии, Сирии, Нагорном Карабахе и Украине. Его статья «Народная дипломатия Крым краеугольный камень грядущих дипломатических побед России» , опубликованная еще в 2015г., может стать наглядным пособием геополитической аналитики.
Первые открытые письма Владимиру Путину он написал ещё в 2003-04 годах. Писал, сидя в Лефортово по надуманному обвинению, инициированному тогдашним политическим руководством Республики Армения. В письме был прогноз отношений с Грузией, Молдавией, Казахстаном, Украиной и, что особенно болезненно для АВТОРА, Арменией и Нагорно-Карабахского конфликта. Всю вину АВТОР возложил на наместников и их опекунов из центра, а также предупредил: «впереди ещё такие стратегические проблемы как Каспийский нефтепровод и газопровод.
Думаю, что будут такие же проблемы и с Украиной, где постепенно нарастают антироссийские настроения…». «Прикрывать свою политическую неграмотность отключением электрического рубильника, газового вентиля или отказом ввоза в страну мандаринов и вина, недостойно мирового цивилизованного государства. Большинство решений принимается для пиара, которые могут дать временные, локальные выигрыши» Во втором открытом письме главе российского государства, наш автор коснулся армянской проблематики: «Что толку будет России от этого трубопровода «Турецкий поток» (который ещё построить нужно), если в Армении начнётся война?
И Россию в этой войне не будут считать другом и союзником, потому что именно её действия подстегнут эту войну».
В 2014 г. в статье «Украина: нужно рассматривать ситуацию в совокупности множества факторов» геополитик предупреждал, что от Украины пойдет турбулентность мира. «Украинские события могут стать толчком для изменения мировой и финансовой системы».
В статье «Украина — Армения — Россия — третья мировая ?» 23 апреля 2015, в частности, отмечается: «Россия поставляет «своим» политикам газ и другое сырье по низкой цене, а те продают его своему же народу в три/четыре раза дороже. Разница оседает в их карманах, уходит на их западные счета. Они ориентированы не на Россию, а на Запад. И Запад это знает, он крепко держит этих людей за их самое чувствительное место — за кошелёк. Поэтому при малейшей опасности они переметнутся и предадут Россию». Арбак Хачатрян устал утверждать, что если государства не переориентируют экономику на служение народу и незамедлительно не выступят против подонков, готовых ради своего господства и своих триллионов пожертвовать странами и человеческим ресурсом, то человечество дойдет до точки невозврата.
Сложно перечислить его многочисленные статьи, одна лучше другой. Но больше всего в память врезались на сегодняшний день уже пророческие слова, обращенные к президенту РФ: «от Вас зависит не только судьба России, но и всего мира». 20 лет назад многим эти слова показались слишком пафосными, сегодня они как никогда актуальны…
Ещё 10 лет назад, когда Америка и доллар господствовали и процветали, на экономический форум в Давос съехалось более 100 стран мира, именно сын армянского народа Арбак Хачатрян нанес системе удар видеороликом под названием «Мировой экономический кризис уверенно продолжается», который посмотрели почти 103 страны. Тогда ему не поверили даже именитые экономисты, а сегодня мы уже стали свидетелями закрытия ряда американских банков и угрозы дефолта…
В 2016 году в своей статье «Как победить государственный терроризм» , опубликованной в «Аргументах недели», Арбак Хачатрян писал:
«Пусть робко и несмело, но в последнее время в мире уже начинают говорить про финансовый след войн и терроризма. Раньше это было невозможно – ни в Нюрнберге, ни в Гааге даже не пытались призвать к ответственности тех, кто, например, финансировал нацизм и Третий рейх. Пока эти кукловоды разного уровня, от маленьких государств до мирового масштаба, будут руководить и наживаться, будут войны и террор. И не важно, как они будут преподноситься: на национальной почве, религиозной или за изменение территориальных границ. Если мы сейчас не сломаем эту преступную международную систему государственного терроризма, то вскоре загорится уже весь мир, не останется в мире тихих уголков. Кажется, что они сознательно идут на уничтожение или сокращение численности населения Земли».
В статье «Новой» Армении предстоит решить много старых проблем», опубликованной в 2019 году в российском издании «Новые Известия» Арбак Шаумянович обратился к унаследованным многочисленным проблемам и дал рекомендации по их решению, но новыми властями по большому счету ничего не было сделано… Он тогда обратился к перспективам армянской внутренней и внешней политики, экономическим проблемам. Предостерегал об ОДКБ, обострении проблемы транспортной коммуникации через КПП Верхний Ларс и необходимости укрепления ирано-армянских торговых связей.
В своей статье «Мозговые центры как маяки спасения человечества» автор обратился к нашему региону, отметив, что его хотят превратить в очередную «горячую точку». «Сегодняшнее обострение между Ираном и Израилем говорит о том, что очередь дошла и до нас. Израиль своими атаками и ликвидацией высокопоставленных иранских руководителей уже открыто вынуждает Иран к ответным действиям, которые однозначно приведут к возникновению новой «горячей точки» на карте мира. Если же Иран не прибегнет к радикальным мерам, революция и смута против ислама внутри страны обеспечены.
Какой путь выберет руководство страны зависит от того, как много персидских генов в них осталось. Так же обстоят дела и с ситуацией в Армении (остались ли армянские гены у руководства РА?)… Так, провоцируя новые конфликты и войны, Израиль латает дырки в своей пошатнувшейся финансово-банковской системе, которая в мирных условиях рухнет окончательно. На этом фоне «лидеры» региональных государств продолжают торг с целью получить максимальный выигрыш от «сделки». Не зря же Арбак Хачатрян охарактеризовал армянские власти как невменяемые, власти Грузии – хамелеоны, Эрдоган – «ворона мира», а Алиев – личность, на которую осела пыль Дона Карлеоне (главный герой знаменитого романа Марио Пьюзо «Крестный отец»).
В статье «Человек служит расходным материалом для поддержания материальной базы мировых монстров» читаем: «Мутация ценностной шкалы привела к тому, что весь существующий на сегодняшний день инструментарий (войны, санкции, банки, международные договоры) создан для защиты материального мира (нефть, газ, деньги и
т.д.), а не человеческого капитала. Сама матрица выстроена так, что сам человек во вред себе защищает материальный мир, при этом расплачиваясь своей жизнью или жизнью своих близких. Доказательством тому служат сегодняшние войны. Аксиома заключается в том, что человек служит расходным материалом для поддержания материальной базы мировых монстров. И это приостановить уже невозможно. Парадокс в том, что материальный мир априори не способен защитить человеческий капитал. Выходит, что человек сам себя разрушает, идет против своего природного естества.
Ведь изначально материальные инструменты были созданы для удобства человека, а не для его уничтожения. Именно с подмены ценностей начались человеческие беды. Весь мир так засорен этой скопившейся грязью, что сама природа взбунтовалась и начала процесс самоочистки. Доказательство тому служат войны, землетрясения, цунами, всевозможные эпидемии и вселенские катастрофы».
«Сегодня мы все видим мир, где отсутствуют моральные и нравственные нормы, где повсеместно действуют двойные стандарты, где одним можно, а другим нельзя завоевывать территории других государств, где независимость одних государств принимается, а другим в этом напрочь отказано, где два славянских народа убивают друг друга, где мать с ее несовершеннолетними детьми уступает по значимости газу, нефти и финансовым структурам… При таком раскладе человечество точно проиграет эту битву Дьяволу. С лица земли будут стерты множество малых государств и народов. Никого не спасут ни роскошные особняки, ни яхты, ни виллы…
Малые государства просто станут не нужны сверхдержавам, даже при том, что они сами им продаются. Не будем повторяться, поскольку на эту тему есть множество статей Арбака Хачатряна. ( «Человек служит расходным материалом для поддержания материальной базы мировых монстров» , «Безопасность любого государства связана с семейными ценностями» , «От того , кого мы воспитаем , зависит развитие Земли» и т.д.).
Напомним, что в августе 2020 года было отправлено письмо, адресатом которого стал Папа Римский Франциск.
В письме, в частности написано: «Если трезво не оценить ситуацию, то человечеству в ближайшем будущем грозит катастрофа. Мать-Земля постепенно лишается своей иммунной системы. Она стала напоминать прикованную к постели, потерявшую здоровье, истощенную и изнуренную мать, которая больше не в состоянии закрывать растущие в геометрической прогрессии долги своего сына-игрока, т.е. всего человечества, и спасти его будущее, заложенное в ломбардах. Со временем становится все очевиднее, что прежний мировой порядок отныне не действует и близится к погибели».
В статье «Тропинка к спасению» читаем: «Имея деньги, «система» открывает сотни, тысячи институтов, и ученые с разными научными степенями (среди них есть талантливые и достойные люди) работают по её заказу: создают удобства для этих людей, мегасистемы, разрабатывают новые способы получения дохода, технологии достижения власти и т.д. Понимаете, создают по заказу, ясно, что в этой «науке» нет души. Таким же образом, по заказу создаются международные организации (например, ООН, Красный крест), принимаются международные нормы, решения в судах.
А кто-то задумался почему нет института матери и ребенка в основных мировых законах, ведь это очень важно – воспитание души, семейные ценности? Я смотрел, за последние 100 лет ни в одном законе, ни в одном уставе не закреплены моральные обязанности родителей и детей, нигде не выделяются государством деньги матерям (или отцам) именно за воспитание ребенка.
Если, хотя бы, 50% поколения вырастут духовно-нравственными членами общества – большая победа для государства. Но вся мировая система работает над тем, как их использовать, заставить работать на себя, отнять у них деньги, а не над тем, как сделать духовно богатыми и сильными семьи и народы. Вот в чем разница».
А заголовок статьи «Безопасность человечества – это безопасность каждой отдельно взятой семьи» говорит сам за себя. В данной статье автор пишет: «Если страны знали бы спасительный путь, то не пугали бы друг друга санкциями и блокадами. Спасти человечество от погибели может только создание новой, действенной международной структуры. После Второй мировой войны для поддержания и укрепления международного мира и безопасности была создана Организация Объединенных Наций, в которую вошли руководители стран-участниц антигитлеровской коалиции. В течение какого-то периода, пока к власти в США не пришел актер Рейган, разваливший СССР при поддержке отечественных казнокрадов, им удавалось более или менее справляться со своей миссией. После этого Организация наглядно показала всю свою несостоятельность. Но из любой, даже тупиковой ситуации возможно найти выход» .
В статье «Настал час X » от 17 ноября 2021 г. написано: «Наивысшая ценность — это человек с новым мировоззрением. Смена духовных и культурных ценностей приведет к созданию главных аналитических центров, кадры которых будут заниматься представлением интеллектуального потенциала страны, превратив, тем самым, материальный потенциал страны, в инструмент управления, который будет использован во благо человечества».
В статье «Великие умы каждого народа , основываясь на общечеловеческих и своих национальных ценностях , должны решать , как жить на своей земле и родине , с кем дружить , кого любить и как развиваться» , автор выражает убежденность, что мир уничтожает изуродованная сущность человека (мышление, сознание, отсутствие ценностей̆ и души). «Сегодня многие даже до конца не понимают, что такое человеческие ценности, вместо этого все только и говорят о бездушном искусственном интеллекте. Они даже не понимают насколько он губителен для человечества.
Налицо гигантский дисбаланс между материальным и духовным. Многие говорили г-ну Хачатряну, что все разговоры о важности семейных и общечеловеческих ценностей в целом и в политике в частности – это «лирика». Однако, изучив его статьи, мы поняли простую истину, это не лирика, а уже наша ужасающая действительность. Арбак Шаумянович в своих статьях предупреждал об опасности прихода к власти в США Дональда Трампа, в то время еще кандидата от республиканцев, и аргументировал тем, что последний душою торгаш.
Но сегодня всё человечество живет торгом, жаждой наживы и пиаром, «лирика» никого не интересует… Даже в дипломатии и политике мы видим дешевый торг, потому что благородные политические мужи уступили место бездушным биороботам. Сейчас сотни государств находятся в торгово-банковской матрице, которой руководят из одного порочного Центра, и по команде готовы раздавить любое государство, которое не принимает их правила игры. Эта порочная система довела цивилизацию до грани мировой катастрофы, в том числе и до вероятности ядерного взрыва».
В статье «Многополярность — это народы , а не система» Арбак Хачатрян пишет: «У человека разумного всегда была привилегия – предугадать, остановить любую опасность. Этим человеком мог быть лидер страны, который пользуется авторитетом не только своего народа, но и мировым. Но эти твари за последние 100 лет добились того, что авторитетом и могущественной силой стали только деньги и финансовые центры. Они владеют не только санкционными механизмами, но и огромным ядерным арсеналом, поэтому не сдадут свою власть. Это для человечества тупиковая ситуация. Так сложились обстоятельства, что центровой страной, возглавившей борьбу против однополярного мира, стала Россия. Почему? Потому что Россия никогда не примет ни искаженных ценностей Запада, ни их вассальских условий. Так что, Ящик Пандоры уже открыт».
Арбак Хачатрян предложил открыть кризисный штаб, который основываясь на общечеловеческих ценностях, в том числе создаст совершенно новую, революционную международную информационную систему. (см. статью Арбака Хачатряна: «Так как человек и природа находятся в разных измерениях , мы получаем войны и катастрофы» от 12 октября 2023, argumenti.ru) .
Со своей стороны, мы порекомендовали бы вам ознакомится со статьёй «Арбак Хачатрян о новой системе спасения человечества : когда рушится порочный мир , есть шанс создать справедливую форму правления» . В ней Арбак Хачатрян предлагает вместо ООН, которая изжила себя, создать новую международную структуру, по регионам мира, с не более 17-18 постоянными представительствами, в которую войдут представители сверхдержав и региональных стран. «Например, точка дислокации структуры в Южно-Кавказском регионе пусть будет находиться, скажем, в Тбилиси.
Такие точки будут созданы по разным регионам — кавказский, африканский, европейский, латиноамериканский и т. д. Самое главное — сверхдержавы будут надежными гарантами и ответственными за безопасность данного региона. Все решения будут приниматься сообща со странами данного региона. Маленьким государствам будет гарантировано, самое важное — стабильный мир и безопасность. Сверхдержавы должны также обеспечить и гарантировать населению региональных стран сохранение их культуры, языка, идентичности, национальных традиций.
Все это будет прописано в уставе структуры. Только так можно стабилизировать ситуацию во всем мире.»
Наша группа, осознавая нависшие над миром угрозы и всю абсурдность нынешних реалий, потеряв надежду и терпение, взяли за основу многолетние публикации и предупреждения геополитика и патриота Арбака Хачатряна, и сумели убедить его возглавить движение и создать Мозговой (интеллектуальный кризисный) Центр, который будет работать на благо не только Армении, но и всего человечества. Сегодня все наши усилия служат этой цели. P. S. Кстати, подборку статей Арбака Хачатряна, которые вызвали наибольший резонанс, мы разместили на сайте ( explosionnews s . com ) .
Նշում աղբյուրի մասին
Publication date supplied by the personal archive; it may differ from the original publication date.