Արբակ Խաչատրյան
Հոդվածներ / 2026

ԻՄ ԾՐԱԳԻՐԸ

МОЯ ПРОГРАММА

Explosion & New LifeԱմսաթիվը՝ անձնական արխիվում: 2026-01-21Բնագրի լեզուն: Русский
Կարդալ հրատարակչի կայքում

Արհեստական բանականության օգնությամբ թարգմանություն։ Ստորև հասանելի է բնագիրը՝ համեմատության համար։

Եկեք տեսնենք՝ ինչ է կատարվում մեր տարածաշրջանում։ Իրանն իր բազմադարյա պատմությամբ խոշոր պետություն է և պատերազմի մեջ է։ Եթե իրավիճակը զարգանա նույն ուղղությամբ, առնվազն ամբողջ տարածաշրջանը կվառվի, իսկ վատագույն դեպքում կսկսվի «վերջին», ոչ թե երրորդ համաշխարհային պատերազմը։ Կողքին թշնամաբար տրամադրված Ադրբեջանն է, որը մերթ Ռուսաստանին է «ծախում», մերթ թուրքերի, մերթ Իսրայելի հետ է, մերթ՝ Իրանի դեմ. իր նավթի ու գազի շնորհիվ գոյություն ունի մինչև ժամանակը գա։ Վրաստանի իրավիճակն անորոշ է. Եվրոպայի հետ արդեն թշնամիներ են դարձել, Ամերիկայի հետ էլ, իսկ Ռուսաստանի հետ դիվանագիտական հարաբերություններ չունեն։

Իրենցից ոչինչ կախված չէ, ուստի սկսել են իրենց «նեղ շրջանակում» իրենց համար օրենքներ ընդունել։ Հայաստանի մասին էլ չեմ խոսում. նրանք գնացին սեփական ազգային արժեքների դեմ (https://ru.1in.am/1377266.html՝ «Փոքր երկրները չպետք է տիկնիկներ լինեն տիկնիկավարի ձեռքում, ներառյալ Հայաստանը»)։ Ինչպես տեսնում եք՝ պայթյունավտանգ իրավիճակը, որի մասին շատ եմ գրել, արդեն ակնհայտ է։ Ինչպե՞ս շտկել տարածաշրջանի վիճակը։ Սկսենք Հայաստանից՝ ինչպես փրկել պետությունը։ Ես որևէ մեկի «դեմ» կոչ չեմ անում. «հներն» այնքան բան են արել, որ «նորերը» երբեմն նրանց ֆոնին նույնիսկ հրեշտակներ են թվում, բայց այժմ այդ մասին չէ։

Խոսում եմ երկիրը պահպանելու մասին՝ ժողովրդին ու նրա ազգային արժեքները փրկելու համար։ Բոլորը «նոր ուժի» են սպասում, բայց երբ դրա մասին խոսում ես այսօրվա «էլիտայի» հետ, առաջին հարցն է՝ «Ո՞ւմ տակ են՝ ռուսամե՞տ են, արևմտամե՞տ, ո՞ւմ ծրագիրն է»։ Ամենահետաքրքիրն այն է, որ եթե ասես՝ «ռուսական», անմիջապես թշնամանք է առաջանում, իսկ «արևմտյանը» կարծես ի սկզբանե «մաքուր» է։ Եկեք քննարկենք՝ ինչ է ձեր ասած «ռուսական ծրագիրը»։ Կարծում եք՝ դա այն է, ինչ Ռուսաստանը ստիպո՞ւմ է անել։ Ռուսաստանն այժմ զգալի զոհեր է տալիս Ուկրաինայի շարունակվող հակամարտության ընթացքում. սլավոն տղաներ են զոհվում, գրեթե կորցրել է Վրաստանը, բաց է թողել Ղարաբաղը, Ադրբեջանի ու Միջին Ասիայի դեպքում անորոշ է՝ ով է իր հետ, ով՝ ոչ։

Թուրքիան, հիշեք պատմությունն ու ռուս-թուրքական պատերազմների քանակը, որքան էլ պարադոքսալ լինի, դարձել է միակ «արևմտյան բարեկամը»։ Հայաստանում բոլոր նախագահները՝ նրանց սիրելիները, պարտվեցին։ Ռուսաստանից «հաջողակ» հարուստ տղաների գալն ավարտվում է քրեական հետապնդմամբ կամ նույնիսկ բանտարկությամբ… Բայց բոլորը շարունակում են գոռալ՝ «Սա ռուսական ծրագիր է»։ Մեծ տերության համար ինչ-որ տարօրինակ շահեր են, չէ՞։ Այժմ խոսենք այսպես կոչված «արևմտյան, եվրոպականի» մասին։ Վերջին 500-600 տարիներին Եվրոպան ստրկացրել է ամբողջ աշխարհը, ամենուր իր գաղութներն էին։

Եվրոպացիներն օգտագործել են բոլորին, այդպես ապրել են սովորել և հիմա էլ այդպես են վարվում։ Ժամանակակից աշխարհին ընտրություններ են տվել՝ իբր ժողովրդավարական ուղի։ Այդ «ընտրություններով» պետությունների ղեկավարներին դարձնում են համաշխարհային ֆինանսական համակարգի «մենեջերներ», իսկ եթե ինչ-որ բան հանկարծ այլ կերպ գնա՝ պատժամիջոցներ են սահմանում։ «Ընտրում են» պատգամավորների, որոնք իրենց հարազատների հետ միասին, ամբողջ գույքը հայտնի է, լիովին կախված են դառնում տեղական «մենեջերից»։ Ամենափոքր անհնազանդության դեպքում զրկում են անձեռնմխելիությունից, բանտարկում ու հեռացնում… Սարսափելի է կատարվողը։

Սա ինչո՞վ է տարբերվում ստրկության ժամանակներից։ Այս մոտեցմամբ Հայաստանն ինչո՞վ է դիմակայելու այսօրվա իրողություններին՝ նրանց բանկերո՞վ ու առևտրի կենտրոններով։ Անհրաժեշտ է ստեղծել համամարդկային ու ազգային արժեքների վրա հիմնված նոր ուժ։ Հայաստանի համար հիմնական արժեքը քրիստոնեությունն է, որն այսօր հարվածի տակ է։ Այժմ չեմ խոսում եկեղեցու արածի մասին. բոլորը գիտեն, որ ԽՍՀՄ փլուզումից հետո նույնիսկ ոչ մի երեխայի անվճար չեն մկրտել, ուստի երիտասարդությունը նրանց մերժում է։ Միայն մեր սերունդը դեռ ինչ-որ կերպ ընդունում է. չենք մոռանում, որ Հայաստանը առաջին քրիստոնեական պետությունն է, որ քրիստոնեությունը ուժով չէին տարածում, այլ ընդունում էին որպես հավատքի խորհրդանիշ։

Բայց հետո ամեն ինչ փոխվեց՝ «Կրոնը ոչնչացնում է հավատքը» հոդվածը։ Այժմ անցնում եմ հիմնական մասին՝ ինչպես փոքր Հայաստանում ստեղծել նոր ուժ, որի հետ հաշվի կնստեն։ Գիտեք՝ վերջին 20-30 տարիների իմ ելույթներում նախապես զգուշացրել եմ բազմաթիվ իրավիճակների ու հակամարտությունների մասին՝ Վրաստան, Ուկրաինա, Լեռնային Ղարաբաղ և այլն։ Վերջին 8 տարիներին բազմիցս գրել եմ Թրամփի մասին. «առևտրականի» ու «փլեյբոյի» գալով՝ https://dzen.ru/a/Z5AQvUc7AiALWKAishare_to=link՝ «Առևտրական-նախագահ-աղետ», https://dzen.ru/a/Z7gvuYPcBH6h5Uu5՝ «Աշխարհաքաղաքական կավատը», կլինի համաշխարհային քաոս, կփլուզվի աշխարհի ֆինանսատնտեսական համակարգը, շատ քաղաքներ կդատարկվեն, իսկ տները կդառնան «դագաղներ»։

Թրամփը կլինի հզոր Ամերիկայի վերջին նախագահը. նրա ժամանակ կսկսվի դրա քայքայումը։ Մի քանի տարի առաջ զգուշացրել էի, որ իսպանախոս երկրները «ոտքի կկանգնեն» և կմիավորվեն ԱՄՆ-ի քաղաքականության դեմ։ Այդ ժամանակ «Արգումենտիին» տված հարցազրույցում ասացի. «Պատկերացրեք՝ օրինակ Վենեսուելան կամ Կուբան Չինաստանից կամ Ռուսաստանից ատոմային զենք խնդրեն ու ստանան։ Նույնը կանեն Լատինական Ամերիկայի բոլոր իսպանախոս երկրները» (https://argumenti.ru/interview/2023/08/848588)։ Հետաքրքիր է՝ եթե այն այնտեղ լիներ, Թրամփը հիմա կհամարձակվե՞ր գողանալ Մադուրոյին։ 2023 թվականի հունիսին «Երկրի զարգացումը կախված է նրանից, թե ում ենք դաստիարակում» հոդվածում գրել էի.

«Պատմությունից գիտենք, որ անգլոսաքսերի թշնամիները, մինչև գերմանացի բարբարոսների ստեղծումը, միշտ իսպանախոս երկրներն էին… Մանկության տարիներին շատերս դիտել ենք ֆիլմեր այն մասին, թե ինչպես Հյուսիսը հաղթեց Հարավին, ինչպես «հիմնադիր հայրերը» ստեղծեցին Մեծ Ամերիկան։ Այսօր գուցե անհեթեթ է թվում, բայց հնարավոր է՝ շատ շուտով տեսնեք ձեզ այդքան սիրելի ռեալիթի շոուն՝ «ինչպես Հարավը հաղթում է Հյուսիսին»։ Իսկ ինչո՞ւ ոչ… Այդքան ժամանակ Հյուսիսը «հաղթողի դերում» էր, իսկ այսօր Հարավի ժամանակն է։ Թող Ամերիկան թեկուզ մեկ անգամ իր վրա զգա՝ ինչ է, երբ քո սահմանները հրկիզում են, և այսքան պետություն քո դեմ է դուրս գալիս։

Եթե իսպանախոս երկրները ոտքի չկանգնեն, և նրանց չմիանան այլ եվրոպական երկրներ, օրինակ՝ Ֆրանսիան, Եվրոպան դժվար թե փրկվի։ Վերջապես հասկացեք՝ ոչ պայմանագրերը, ոչ անհոգի տեխնոլոգիաները խաղաղություն չեն ապահովի. դա կարող է անել միայն Մարդը։ Բանակցային սեղանի շուրջ պետք է նստեն մարդկային հատկանիշներով առաջնորդներ, ոչ թե միայն անձնական շահի համար ծրագրավորված համակարգեր» (https://argumenti.ru/interview/2023/06/838031, հոդվածը հրապարակվել է նաև Իսպանիայում)։ Ի՞նչ եք կարծում՝ ճանաչելով այս իրավիճակը կանխատեսած ու պայքարած մարդուն՝ իսպանախոս ուժերը, առավել ևս որ նրանց մեջ ընկերներս կան, կաջակցե՞ն նրա թիմին, որի առանցքը Մայրերն են։

Մայրերին հատկապես առանձնացնում եմ, որովհետև նախևառաջ նրանցից է կախված մեր ապագան. մայրը հենց անվերապահ սիրով է երեխայի մեջ բարոյական արժեքներ սերմանում, սովորեցնում հարգանք, կարեկցանք ու պատասխանատվություն։ Այսպես է ստեղծվում նոր սերունդը, դաստիարակվում են նոր առաջնորդներ։ Պատկերացնո՞ւմ եք նաև՝ ինչ արձագանք ու միջազգային հետաքրքրություն կլինի Միջազգային քրեական դատարանի (ՄՔԴ) դատախազության քննության նկատմամբ, երբ իմանան, որ այս ամենը կանխատեսած, բայց ցանկացած իշխանության համար անհարմար մարդուն փոքր Հայաստանում երեք նախագահ գրեթե 30 տարի հետապնդել են. ամբողջ ապացուցողական հիմքն ու լրատվամիջոցների տեղեկություններն առկա են։

Այս քրեական գործի ճշմարտության բացահայտումն ինքնաբերաբար հանրապետությունում կստեղծի նոր ուժ, որի հետ հաշվի կնստեն…

Համեմատել բնագրի հետ · Русский

Давайте посмотрим, что творится в нашем регионе. Иран — крупное государство с многовековой историей, находится в состоянии войны, если ситуация будет развиваться в том же направлении, как минимум, сгорит весь регион, в худшем случае пойдет «последняя» (а не третья) мировая война. Рядом — враждебно настроенный Азербайджан, который то Россию » продает», то с Турками, то с Израилем, то против Ирана, существует до поры до времени, благодаря своим нефти и газу. С Грузией ситуация неясная: они с Европой уже врагами стали, с Америкой тоже, а с Россией не имеют дипломатических отношений, от них самих ничего не зависит, поэтому начали принимать законы в своем «узком кругу» для себя .

Про Армению уже не говорю, они пошли против своих национальных ценностей ( https://ru.1in.am/1377266.html « Малые страны не должны быть марионетками в руках кукловода, в том числе и Армения») . Как видите, взрывоопасная ситуация, о которой я много писал, уже налицо. Как выправить положение в регионе? Начнем с Армении, с того, как спасти государство. Я не призываю «против» кого-то («старые» такого натворили, что «новые» порой даже ангелами кажутся на их фоне, сейчас не об этом), я говорю о сохранении страны ради спасения народа с его национальными ценностями.

Все ждут «новую силу», но, когда говоришь о ней с сегодняшней «элитой» , в первую очередь задают вопрос: «А под кем они — пророссийские? Прозападные? Чья это программа?» Самое интересное, что если сказать «российская», сразу возникает враждебность, а «западная», как будто бы, по определению «чистая». Давайте же обсудим, что такое, как вы говорите, «российская программа». Вы думаете, это — нечто, что Россия заставляет сделать? Россия сейчас приносит значительные жертвы в ходе продолжающегося конфликта на Украине, гибнут славянские ребята, почти потеряла Грузию, упустила Карабах, Азербайджан и Средняя Азия — неясно, кто с ней, кто нет; Турция (вспомните историю, сколько было российско-турецких войн) стала, как ни парадоксально, единственным «западным другом».

В Армении: все президенты — их фавориты — проиграли; приезд «успешных» богатых ребят из России заканчивается уголовным преследованием или даже тюремными сроками.. Но все равно все кричат: «Это российская программа!» Какие-то странные интересы у великой державы, правда? Теперь поговорим о так называемом «западном, европейском». За последние 500-600 лет Европа поработила весь мир, повсюду были ее колонии; европейцы использовали всех, они привыкли так жить… так и сейчас поступают. Современному миру они дали выборы, вроде, это — демократический путь; через эти «выборы» руководителей государств делают «менеджерами» мировой финансовой системы, если что-то вдруг пошло не так, вводят санкции.

«Выбирают» депутатов, которые также вместе со своими родственниками (все имущество известно) попадают в полную зависимость от местного «менеджера»; при малейшем неповиновении снимают неприкосновенность, сажают и убирают… ужас, что творится. Чем эта ситуация отличается от времен рабства? С таким подходом чем будет противостоять Армения сегодняшним реалиям? Их банками и торговыми центрами? Необходимо создавать новую силу, базирующуюся на общечеловеческих и национальных ценностях. Для Армении базовой ценностью является христианство, которое сегодня находится под ударом.

Я не говорю сейчас о том, что сделала церковь… все знают, что после распада СССР, даже ни одного ребенка не крестили бесплатно, поэтому молодежь их отвергает; только наше поколение еще как-то принимает, мы не забываем, что Армения — первое христианское государство, что христианство не распространяли силой, а принимали как символ веры… но потом все изменилось (статья «Религия уничтожает веру»). Сейчас я перехожу к основной части: как создать новую силу в маленькой Армении, чтобы с ней считались.

Вы знаете, в своих выступлениях за последние 20-30 лет, я заранее предупреждал о многих ситуациях и конфликтах (Грузия, Украина, Нагорный Карабах и др.), последние 8 лет неоднократно писал о Трампе, что с приходом «торгаша» и «плейбоя» ( https://dzen.ru/a/Z5AQvUc7AiALWKAishare_to=link «Торгаш-президент-катастрофа»; https://dzen.ru/a/Z7gvuYPcBH6h5Uu5 «Геополитический сутенер») глобальный хаос, разрушится мировая финансово-экономическая система, многие города опустеют, а дома станут «гробами». Трамп будет последним президентом сильной Америки, с него начнется ее разрушение.

Несколько лет назад я предупреждал, что испаноязычные страны «встанут на ноги» и объединятся против политики США, тогда же в интервью «Аргументам» сказал : «… представьте, что, например, Венесуэла или Куба попросит у Китая или России и получит атомное оружие. Также поступят все испаноязычные страны Латинской Америки.» (https://argumenti.ru/interview/2023/08/848588) Интересно, если бы оно было там, рискнул бы Трамп сейчас украсть Мадуро? В июне 2023 года в статье «От того, кого мы воспитаем, зависит развитие Земли» я писал :»Из истории нам известно, что врагами англосаксов, до создания варваров-германцев, всегда были испаноязычные страны… В детстве многие из нас смотрели фильмы о том, как Север победил Юг, как «отцы-основатели» создали Великую Америку.

Сегодня, пожалуй, это и выглядит абсурдно, но возможно очень скоро вы увидите так полюбившееся вам реалити-шоу «как Юг побеждает Север». А почему бы и нет… Столько времени Север «ходил» в победителях, а сегодня настало время Юга. Пусть Америка хоть раз почувствует на себе, что это такое, когда поджигают твои границы и столько государств выступают против тебя. Если испаноязычные страны не встанут на ноги, и если к ним не присоединятся другие европейские страны, например, Франция, тогда вряд ли Европа спасется.

Поймите, наконец, что не договора и бездушные технологии обеспечат мир, это может сделать лишь Человек. За стол переговоров должны сесть лидеры с человеческими качествами, а не системы, которые запрограммированы только на личную выгоду.» ( https://argumenti.ru/interview/2023/06/838031 ; статья также была опубликована в Испании). Как вы думаете, зная человека, который предвидел эту ситуацию и боролся, будут испаноязычные силы (тем более, что среди них есть мои друзья) поддерживать его команду, стержнем которой являются Матери? (Я особенно выделяю Матерей, потому что в первую очередь от них зависит наше будущее; именно мать через безусловную любовь прививает ребенку нравственные ценности, учит уважению, состраданию и ответственности, так создается новое поколение, воспитываются новые лидеры.)

А, представляете, какой будет резонанс и международный интерес к расследованию Прокуратуры Международного уголовного суда (МУС), когда они узнают, что человека, который все это предвидел, но был неудобным (для любой власти) преследовали три президента в маленькой Армении в течение почти 30 лет (вся доказательная база и информация в СМИ есть). Открытие правды по этому уголовному делу автоматически создаст в Республике новую силу, с которой будут считаться…

Նշում աղբյուրի մասին

Publication date supplied by the personal archive; it may differ from the original publication date.