Ա. Խաչատրյանի բաց նամակը ՌԴ նախագահ Վ. Վ. Պուտինին, 2020 թ.
Открытое письмо А.Хачатряна Президенту РФ Путину В.В., 2020г.
Կարդալ հրատարակչի կայքումԱրհեստական բանականության օգնությամբ թարգմանություն։ Ստորև հասանելի է բնագիրը՝ համեմատության համար։
Հարգելի՛ Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ։
Ձեզ դիմելու պատճառն ամենուր տարածված և ամեն նոր օրվա հետ աճող անորոշությունն է, որը ծնվել է «Covid-19» համավարակից։ Մենք բոլորս Ձեզանից և ի դեմս Ձեզ՝ Ռուսաստանից ակնկալում ենք սողոմոնյան իմաստության դրսևորում՝ հիմնովին փոփոխվող աշխարհի առջև այսօր ծառացած լրջագույն խնդիրները լուծելիս, եզրակացություններ, որոնք համապատասխանում են նոր աշխարհակարգի տրամաբանությանը, որի կենտրոնում Մարդն ու Մայր բնությունն են։ Այն, որ աշխարհն այլևս նախկինը չի լինելու, կասկած չի հարուցում։ Մեր մոլորակը ճակատագրական ընտրության առջև է։
Երկրի բնակչությունը երկու ճանապարհ ունի. կա՛մ դառնում է սեփական ապագայի գերեզմանափորը, կա՛մ հիմնովին վերանայում է դարերի ընթացքում ձևավորված՝ Մայր բնության և հասարակ մարդկանց նկատմամբ լիովին անպատասխանատու վերաբերմունքը։ Ստեղծված իրավիճակի մեղավորներն են, նախ՝ ներկայում հոգեվարք ապրող, բայց այնուամենայնիվ իր սարդոստայնով ամբողջ մարդկությանը պատած ամենազոր ֆինանսաբանկային համակարգը, երկրորդ՝ մարդկությանը «միջուկային օրորոցների» մեջ տեղավորած ռազմարդյունաբերական համալիրը։ Այսպես այլևս չի կարող շարունակվել. դա գիտակցում են բոլորը։
Եվ բոլորովին պատահական չէ, որ տիեզերքում ներդաշնակության վերականգնումն ուղղակիորեն կապված է մեր մոլորակի փրկության հետ։ Ներկա հանգամանքներում նույնիսկ այնքան էլ կարևոր չեն անպտուղ քննարկումներն այն մասին, թե «Covid-19»-ը բնական, թե՞ մարդածին ծագում ունի։ Այժմ մեզ համար ամենակարևորը մեր մոլորակի հետագա բզկտումը կասեցնելն ու նրա տանջված մարմինը հնարավորինս արագ վերականգնելն է. հենց դա էլ կլինի ամենահամընդհանուր և արդյունավետ պատվաստանյութը՝ ներկա լրջագույն փորձություններին դիմակայելու համար առավել կայուն։
Մարդկությունը կանգնած է նախկին արժեքները վերաիմաստավորելու և իր հետագա զարգացման ուղիները նորացնելու անհրաժեշտության առջև։
Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ, Ձեզ գրում է մի մարդ, որը դեռ շատ տարիներ առաջ կանխատեսել էր գործող ֆինանսավաշխառուական համակարգի՝ իր բորսաներով հանդերձ փլուզումը, կանխատեսել էր Սիրիայում և Ուկրաինայում գործընթացների տրամաբանական ավարտը, մատնանշել «Թուրքական հոսք» գազատարի կառուցման ոչ նպատակահարմարությունը և նույնիսկ վտանգավորությունը։ Եվ այսօր Նյու Յորքում հայտնի իրադարձությունները մեզ դարձնում են նոր «ֆինանսական Բաբելոնի» փլուզման վկաները։ Վերջին հինգ տարիներին ապրելով Հայաստանում՝ ես առավել քան երբևէ պարզ տեսնում եմ մեզ պարտադրված այս համակարգի կործանարար ազդեցությունը մարդկային գործունեության բոլոր ոլորտների վրա։
Համաշխարհային «ութոտնուկի» շոշափուկների իշխանության տակ է հայտնվել ամեն ինչ՝ պետությունների ղեկավարներից մինչև բնական պաշարներ։ Փակ ֆինանսաբանկային համակարգը մետաստազների նման պատել և խեղդում է բոլորին ու ամեն ինչ՝ դրանով խոչընդոտելով պետությունների բնականոն զարգացմանը։ Իմ հրապարակումներում ես նույնիսկ հանդես եմ եկել նախկին խորհրդային հանրապետություններին ռազմավարական նշանակության ձեռնարկությունները վերադարձնելու առաջարկով։ Օրինակ՝ բազմիցս պահանջել եմ պետության տնօրինությանը վերադարձնել մի շարք կարևոր ռազմավարական օբյեկտներ, ինչպիսիք են «Գազպրոմը», «Հայկական երկաթուղին» և այլն (այդ թվում՝ նաև «Գույք՝ պարտքի դիմաց» միջկառավարական համաձայնագրի շրջանակներում Ռուսաստանին փոխանցված ձեռնարկությունները), և դրանով վերջ դնել վերջին 30 տարիներին կյանքի նորմ դարձած կողոպուտին։
Մեծարգո՛ Վլադիմիր Վլադիմիրովիչ։ Ձեզ եզակի հնարավորություն է ընձեռվում ի դերև անել արևմտյան իմիջմեյքերների բազմամյա ջանքերը՝ Ռուսաստանը հետամնաց և մարդատյաց երկիր ներկայացնելու ուղղությամբ, և դառնալ ներկայում փոփոխվող աշխարհում այնքան պահանջված նոր Դանկոն։ Ռուսաստանն իսկապես կարող է վերականգնել բարեկամական հարաբերությունները նախկին միութենական հանրապետությունների, այդ թվում՝ Ուկրաինայի, Բելառուսի, Մոլդովայի և Վրաստանի հետ։ Հարաբերություններ, որոնք հիմնված կլինեն փոխլրացման տրամաբանության, այլ ոչ թե «ավագ եղբոր» անհագ ախորժակի և «կրտսերների» շահերը լիովին անտեսելու վրա։
Հարաբերություններ, որոնք նորից կմերձեցնեն միմյանցից աստիճանաբար հեռացած եղբայրական երկրները, իրավահավասար հարաբերություններ՝ հիմնված ազատ և անխոչընդոտ գործընկերության վրա։ Համոզված եմ, որ այդ դեպքում «կրտսեր եղբայրները» կդադարեն անելանելիությունից փրկության հույսով այս ու այն կողմ նետվել, արևը հավասար կշողա բոլորի համար, և միայն այդ ժամանակ «երևակայական տավիղի» յուրաքանչյուր լար կձուլվի հմայիչ, ներդաշնակ մեղեդու մեջ…
Հարգանքով՝
Անկախ իրավապաշտպան
Արբակ Խաչատրյան
Համեմատել բնագրի հետ · Русский
Уважаемый Владимир Владимирович!
Причина моего обращения к Вам — повсеместная, возрастающая с каждым новым днем неопределенность, порожденная пандемией «Covid-19». Мы все ожидаем от Вас и от России в Вашем лице проявления соломоновой мудрости в решении серьезнейших проблем, вставших сегодня перед фундаментально меняющимся миром, выводов, соответствующих логике нового миропорядка, в центре которого – Человек и Мать-природа. То, что мир больше не будет прежним, не вызывает сомнений. Наша планета стоит перед судьбоносным выбором.
У населения Земли два пути: либо оно становится могильщиком собственного будущего, либо основательно пересматривает сложившееся в течение многих веков совершенно безответственное отношение к Матери –природе и к простым людям. Виновниками сложившейся ситуации являются, во-первых, агонизирующая ныне, но тем не менее опутавшая все человечество своей паутиной, всевластная финансово- банковская система, во-вторых, уложивший человечество в « ядерные колыбельки » военно-промышленный комплекс. Далее так не может продолжаться, это осознают все.
И, вовсе неслучайно, что восстановление гармонии в космосе напрямую связано со спасением нашей планеты. При нынешних обстоятельствах даже не столь важны бесплодные дискуссии по теме, имеет ли « Covid-19» естественное или рукотворное происхождение. Самое важное для нас сейчас — пресекание дальнейшего раздирания нашей планеты и скорейшее восстановление ее истерзанного организма, что и явится самой универсальной и действенной вакциной, наиболее стойкой к противостоянию нынешним серьезнейшим испытаниям.
Человечество стоит перед необходимостью переосмысления былых ценностей и обновления путей своего дальнейшего развития.
Владимир Владимирович, Вам пишет человек, который еще много лет назад предвидел крах действующей финансово- ростовщической системы с ее биржами, прогнозировал логическое завершение процессов в Сирии и на Украине, указывал на нецелесообразность и даже опасность строительства газопровода « Турецкий поток». И сегодня небезызвестные события в Нью-Йорке делают нас свидетелями крушения нового «финансового Вавилона». Проживая последние пять лет в Армении, я как никогда ясно вижу пагубное влияние этой, навязанной нам системы на все отрасли человеческой деятельности.
Во власти щупалец всемирного «спрута» оказалось все, начиная с глав государств и заканчивая природными ресурсами. Закрытая финансово-банковская система подобно метастазам опутала и душит все и вся, тем самым препятствуя естественному развитию государств. В своих публикациях я даже выступал с предложением вернуть бывшим советским республикам предприятия стратегического значения. К примеру, я неоднократно выступал с требованием вернуть в ведение государства ряд важных стратегических объектов, таких как «Газпром», «Армянская железная дорога» и т.д. (в том числе и предприятий, переданных России в рамках межправительственного соглашения «Имущество в счет долга»), и тем самым положить конец грабежу, ставшему нормой жизни за последние 30 лет.
Многоуважаемый Владимир Владимирович! Вам предоставляется уникальная возможность свести на нет многолетние старания западных имиджмейкеров представить Россию отсталой и человеконенавистнической страной, и стать столь востребованным в меняющемся ныне мире новым Данко. Россия реально может восстановить дружественные отношения с бывшими союзными республиками, в том числе и с Украиной, Белоруссией, Молдовой и Грузией. Отношения, основанные на логике взаимодополняемости, а не на неуемных аппетитах « старшего брата » и полнейшем игнорировании интересов «младших».
Отношения, которые вновь сблизят постепенно отдалившиеся друг от друга братские страны, равноправные отношения, основанные на свободном и беспрепятственном партнерстве. Я уверен, что тогда «младшие братья» перестанут метаться от безысходности в надежде на спасение, солнце станет равно светить для всех, и только тогда каждая «струна воображаемой арфы» сольется в чарующей гармоничной мелодии…
С уважением
Независимый правозащитник
Арбак Хачатрян
Նշում աղբյուրի մասին
Publication date supplied by the personal archive; it may differ from the original publication date.