Արբակ Խաչատրյան. եթե դու ինքդ փալաս ես, ի՞նչ նշանակություն ունի՝ ում ձեռքում ես՝ Եվրոպայի, Ամերիկայի, թե՞ մեկ ուրիշի
Арбак Хачатрян: Если ты сам тряпка, какое значение имеет в чьих ты руках – Европы, Америки или еще кого?
Կարդալ հրատարակչի կայքումԱրհեստական բանականության օգնությամբ թարգմանություն։ Ստորև հասանելի է բնագիրը՝ համեմատության համար։
Գալիք կիրակի՝ մարտի 18-ին, Ռուսաստանում տեղի կունենան նախագահական ընտրություններ։ Ի տարբերություն Եվրախորհրդարանի որոշման, որը չի պատրաստվում իր դիտորդներին ուղարկել ՌԴ ընտրություններին, Հայաստանի Ազգային ժողովի պատվիրակությունը շտապում է Ռուսաստան՝ հետևելու «ավագ եղբոր» կազմակերպած ընտրությունների անցկացմանը։
Ռուսաստանի հայ համայնքը, որը նախընտրական քարոզարշավին նկատելի մասնակցություն է ունեցել՝ Պուտինի պատվին նույնիսկ հայկական դհոլ-զուռնա է հնչել, քվեարկության օրը նույնպես պատրաստվում է նկատելի մասնակցություն ունենալ։ Անկախ փորձագետ Արբակ Խաչատրյանը (Մոսկվա) «Առաջին լրատվական»-ի հետ զրույցում դժվարացավ նշել, թե ինչպես է հայ համայնքը պատրաստվում քվեարկել։ Նա առհասարակ կասկածի տակ է դնում հայ համայնքի գոյությունը։ «Հայաստանում իրենց տները, ընտանիքներն ու այլ խնդիրները թողած, աշխատանք գտնելու հույսով Ռուսաստան եկած հայերն ընդհանրապես ի՞նչ գաղափարական որոշում կարող են ընդունել»,— ասաց Արբակ Խաչատրյանը։
Անձամբ նա որոշել է չմասնակցել և որևէ մեկի օգտին չքվեարկել։ «Ինձ համար գլխավոր վտանգն այն է, որ իմ ազգը ստրկացվում է, փողի պատանդ է դառնում, և այսօր կրպակատերերը դարձել են երկրի տերերը․ նրանց համար «հասարակություն» հասկացությունն առհասարակ գոյություն չունի, նրանք միայն իրենց անձնական հարցերն են լուծում»,— ավելացրեց Արբակ Խաչատրյանը։ Նրա խոսքով՝ Հայաստանը մի երկիր է, որտեղ տնտեսություն չկա, ինստիտուտները չեն գործում, միանձնյա որոշումներ են ընդունվում, ոչ լեգիտիմ քայլեր են ձեռնարկվում, ինչը միշտ օգտագործվել է Հայաստանի դեմ։
«Արդեն 18 տարի Հայաստանում այսպիսի քաղաքականություն է վարվում, և ես դրան դեմ եմ, քանի որ իմ տունը, իմ հողը Հայաստանում են։ Իսկ եթե հիմա այդ մարդիկ փոխեն իրենց վերաբերմունքը՝ շրջվելով դեպի ԱՄՆ, Անգլիա կամ Եվրոպա, դա որևէ նշանակություն չունի։ Կարևոր չէ՝ ում ես վաճառվում․ ի՞նչ տարբերություն․ ծախու մարդը միշտ ծախու է մնում։ Այս ամբողջ համակարգն այսօր թալանով է զբաղվում»,— ավելացրեց նա։
Արբակ Խաչատրյանը չհամաձայնեց այն դիտարկմանը, որ նախ պետք է փոխվի իշխանությունը Ռուսաստանում, որից հետո փոփոխություններ կարելի է ակնկալել նաև Հայաստանում․ «Քեզ լաթ են դարձնում, իսկ այդ դեպքում ի՞նչ նշանակություն ունի՝ ով է կառավարում Ռուսաստանը։ Եթե դու ինքդ լաթ ես, ի՞նչ նշանակություն ունի՝ ում ձեռքերում ես՝ Եվրոպայի, Ամերիկայի, թե ուրիշ մեկի։ Քեզ հետ քաղաքակիրթ երկրներն ավելի կոշտ են խոսում, քան այն երկրները, որտեղ ռեժիմն ավելի ուժեղ է։ Այսօր Հայաստանից գալիս են մարդիկ՝ առանց սոցիալական որևէ իրավունքի, գալիս ու աշխատում են տեղի հայերի մոտ, և երբ նրանք «Պուտի՛ն» են գոռում, դուք նրանց հավատո՞ւմ եք»։
Նա նշեց, որ Ռուսաստանի հասարակությունը քվեարկելու է Պուտինի օգտին՝ ավելացնելով, որ որքան ուժեղ են դրսից հարվածում Ռուսաստանին, այնքան ավելի բարձր է ռուս ժողովուրդը գոռում, որ իր առաջնորդը Պուտինն է, և ուրիշը չկա։
Այսօր յուրաքանչյուր ուժեղ պետություն գնում է սեփական շահերը պաշտպանելու ճանապարհով, և Ռուսաստանն էլ նույնն է անում, բայց հարցը տեղի ունեցողը չէ, այլ այն, թե այդ դեպքում Հայաստանը ինչ դիրքում և ինչ վիճակում կարող է հայտնվել․ «Այսօրվա թալանչիների համար ամենակարևորը սեփական ունեցվածքը պահպանելն է․ ես նրանց ոչ մի բառին չեմ հավատում, քանի որ նրանց ապրելակերպն ինքնին հակասում է հեռուստատեսությամբ նրանց ելույթներին»։
Արբակ Խաչատրյանը կարծում է, որ Ռուսաստանը պատահաբար չէ, որ սկսել է զինել Ադրբեջանին․ «Հայաստանը ղեկավարող սրիկաները առևտրի կենտրոններ են բացում, փող շորթում…
Պատահական չէ, որ Ռուսաստանն իրեն ավելի ուժեղ գործընկեր գտավ, որը տարածաշրջանում ավելի ուժեղ դիրքեր ունի, և սկսեց աշխատել նրա հետ։ 7–8 տարի առաջ, երբ Մեդվեդևը ստորագրեց զենքի մատակարարման այդ համաձայնագիրը, դեռ այն ժամանակ մատնանշեցի վտանգը։ Բայց եթե քո հարազատը թմրամոլ է կամ հանցագործ, դու նրա հետ աշխատելու ցանկություն չունես։ Եթե նրանք շրջվում են այլ կողմ, այդ երկրի դիրքն ամբողջությամբ թուլացած է, ապա միշտ աշխատում են այն երկրների հետ, որոնք որոշակի դիրք ունեն, որոնք թուլացած չեն, «լաթեր» չեն։
Ինչո՞ւ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի օրոք հաշվի էին նստում Հայաստանի հետ, և նույնիսկ ոչ Վրաստանի կամ Ադրբեջանի։ Թեև կարծում եմ՝ այս երկրները պետք է Կովկասում համաձայնության գային՝ թույլ չտալու, որ այն դրսից կառավարվի։ Չէ՞ որ տարածաշրջանում միշտ հարաբերություններ են հաստատում նրա հետ, ով ավելի ուժեղ է։ Իսկ այսօր մեր իշխանություններն իրենց երկու կոպեկն ավելի են գնահատում, ոչ լեգիտիմ են և այլն»,— ավելացրեց նա։
Համեմատել բնագրի հետ · Русский
В ближайшее воскресенье – 18 марта, в России состоятся президентские выборы. В отличие от решения Европарламента, который не намерен посылать своих наблюдателей на выборах в РФ, делегация Национального Собрания Армении спешит в Россию – наблюдать за проведением организованных «старшим братом» выборов.
Армянская община Россия, которая приняла заметное участие в предвыборной кампании – в честь Путина даже прозвучали армянские дхол-зурна, и в день голосования собирается точно также принять заметное участие. Независимый эксперт Арбак Хачатрян (Москва) в беседе с Первым Информационным затруднился отметить, как именно армянская община намерена проголосовать. Он и вовсе ставит под сомнение существование армянской общины. «Оставившие в Армении свои дома, семьи и прочие проблемы, армяне, приехавшие в Россию в надежде найти работу, какое идеологическое решение они могут принять вообще?», — сказал Арбак Хачатрян.
Лично он решил не участвовать и ни за кого не голосовать. «Для меня главная опасность заключается в том, что моя нация порабощается, становится заложницей денег, и сегодня лавочники стали хозяевами страны, и понятия «общество» для них и вовсе не существует, они решают только свои личные вопросы», — добавил Арбак Хачатрян. По его словам, Армения – страна, где нет экономики, где не действуют институты, где принимаются единоличные решения, предпринимаются нелегитимные шаги, что всегда использовалось против Армении.
«Уже 18 лет в Армении проводится такая политика, и я против нее, поскольку мой дом, моя земля находится в Армении. И сейчас если данные лица изменят свое отношение, повернувшись в сторону США, Англии или Европы, это не имеет никакого значения. Неважно, кому ты продаешься, какая разница – продажный человек всегда остается продажным. Вся эта система сегодня занимается грабежом», — добавил он.
С замечанием о том, что сначала должна измениться власть в России, после чего можно будет ожидать перемены и в Армении, Арбак Хачатрян не согласился: «Из тебя делают тряпку, а в этом случае какое значение имеет, кто правит в России? Если ты сам тряпка, какое значение имеет в чьих ты руках – Европы, Америки или еще кого? С тобой цивилизованные страны говорят еще жестче, чем те страны, где режим сильнее. Сегодня приезжают из Армении, не имея никаких социальных прав, приезжают и работают у местных армян, и когда они кричат «Путин!», вы им верите?».
Он отметил, что общество в России проголосует в пользу Путина, добавив, что чем сильнее Россию бьют извне, тем громче российский народ кричит, что его лидер – Путин, и никого другого нет.
Сегодня каждое сильное государство идет по пути защиты собственных интересов, и Россия поступает точно также, но вопрос не в том, что происходит, а в том, на какой позиции и в каком положении может оказаться Армения в этом случае: «Для сегодняшних грабителей самое главное – сохранить свое имущество, я не верю ни единому их слову. Так как сам их образ жизни противоречит их выступлениям по телевизору».
Арбак Хачатрян считает, что Россия неслучайно начала вооружать Азербайджан: «Подлецы, которые руководят Арменией, открывают торговые центры, вымогают деньги…
Неслучайно, что Россия нашла для себя более сильного партнера, который в регионе занимает более сильные позиции, и начала работать с ним. 7-8 лет назад, когда Медведев подписал это соглашение о поставках оружия, еще тогда я указал на опасность, но ведь если твой родственник наркоман или преступник, ты не имеешь желания с ним работать. Если они поворачиваются в другую сторону, позиция этой страны полностью ослаблена, то всегда работают с теми странами, которые занимают определенную позицию, которые не ослаблены, не «тряпки». Почему во времена Левона Тер-Петросяна считались с Арменией, и даже не с Грузией или Азербайджаном? Хотя я нахожу, что эти страны должны были прийти к соглашению на Кавказе, чтобы не позволить управлять им извне. Ведь в регионе всегда налаживают отношения с тем, кто сильнее. А сегодня наши власти больше ценят свои две копейки, нелегитимны и так далее», — добавил он.
Նշում աղբյուրի մասին
Ամսաթիվը հաստատված է հրատարակչի հոդվածի մետատվյալներով։ Տեսանելի օրը, ամիսը և ժամը համընկնում են։ Դիտել ամսաթվի մետատվյալները